Günlük iş hayatımızda başarılı
olmanın en önemli koşulu olan “duygusal
zeka” (EQ), matematiksel zekadan (IQ)’dan daha önemli bir hale
gelmiştir. Uzmanların araştırmasına göre "başarının % 98’i duygularımızı
yönetmemize bağlıdır" şeklinde bir sonuç ortaya çıkmaktadır.
Peki bu kadar önemli hale
gelen duygusal zeka nedir? Bu hazine herkes tarafından keşfedilmiş midir?
Bunların cevaplarını sizlerle birlikte arayalım.
Latincede duygu "MATUS ANIMA" olarak anılmakta ve bunun
tercümesi de "yükselen Ruhtur". Yani felsefi anlamda ruh varlığın özü ise duygu da
bu anlamda bizim özümüzü oluşturmaktadır. Eğer duygularımızın kalitesi yani iyi
duyguların (sevgi, şefkat, hoşgörü, merhamet gibi) kötü duygulardan (kin,
nefret, kıskançlık, güvensizlik gibi) daha fazla baskın olması bizim genel ruh
halimizi ortaya koyacaktır. Bu durum bizim hayatı algılayış biçimimizi
karakterimizi de etkileyecektir. Karakter de
kaderimizi tayin edecektir. Madem bu duygular önemli biz önce bunun
farkında mıyız? Yani duygularımızı tanıyor muyuz? Bunları yönetebiliyor muyuz?
Kötü olan duyguları kendimizden uzaklaştırıp olumlu duygularımızı öne çıkarabiliyormuyuz? İşte bu soruların
cevapları bizim duygusal zekamızı belirler.
Uzmanların görüşlerine göre iş yerinde duygularını
yönetemeyen bir toplumuz. Özgüvenimiz azalınca bırakıp gitmeyi seçiyoruz.
Mücadele etmeyi sevmiyoruz.
TUZ GİBİ SAVRULUYORUZ.
Kendimizi doğru ifade edemeyince “beni
anlamıyorlar” diye söyleniyoruz.
Özgüven sorunu;
Bazılarının sorumluluk almamış olmasından kaynaklanan
özgüvensizliğiyle konuşamama, topluluk önüne çıkamama, tek başına becerememe
gibi yargılara kapılıyor, üstüne küçük başarısızlıklarda eklenince yapıcı
olmayı değil, suçu başkalarına atıp kaçmayı tercih ediyoruz.
Kısacası duygusal zekamızın temelini özgüven
oluşturmaktadır. Eğer biz özgüvenimizi geliştirimemişsek, bilmeliyiz ki
duygusal zeka olarak fukara kalmayı tercih ediyoruz demektir.
Human Capitol şirketinin yaptığı bir araştırmaya göre
Türkiyede’ki iş hayatımızdaki sosyal duygusal zekanın ne kadar düştüğünü
aşağıdaki tespitler göstermektedir.
İş hayatında
toplumsal özelliklerimiz;
-
Hayat da neden var olduğumuzu bilmiyoruz
-
Amaç ve hedefimiz yok
-
Güçlü değiliz, başkaları tarafından yönlendiriliyoruz
-
Kendimizi ifade edemeyince anlaşılamadığımızı
düşünüyoruz
-
Mücadele etmeyi sevmiyoruz
-
Güçlüklerle karşılaşınca bırakıp gitmek istiyoruz
-
Küçük sorunlardan kriz yaratıyoruz
-
Ekip olmayı beceremiyoruz
-
Küçük gruplar oluşturup çekişiyoruz
-
Başaramayınca suçu başkalarına atıyoruz
-
Diğerlerinin başarısını çekemiyoruz
-
Dedikodu ve imalı konuşmayı seviyoruz
-
Kızınca onur, gurur demeden kalaylıyoruz
Buradan alınacak mesaj şudur: MATUS ANIMA yani yükselen
ruhumuzu yeniden ele almalı bu yönde kendimizle hesaplaşmalıyız. Duygularımızı
tanımalı ve bu duygularımızı zamana, mekana ve şartlara göre yönetmeyi
öğrenmeliyiz. Yani bir bardak suda fırtına çıkarmamalı, hayatta yaşadığımız
fırtınalarda yelkenlerimizi şişirerek umutlarımıza ilerlemeli yani
hayallerimizi kaybetmemeliyiz. Bu durum bizim içimizdeki derinliklerde yani
yüreğimizin derinliklerinde gizli güç olan duygularımızda saklıdır. Duygusal zeka duygusallık değildir. Duyguları yönetme becerisidir.
Unutmamalıyız ki bir insanda (IQ) doğuştan ve 0-6 yaşına kadar oturur ve artık
değişmez. Ancak duygusal zeka (EQ) ise sonradan kazanılıp sürekli
geliştirilebilir.
Bu güç hepimizde keşfedilmeyi bekliyor.
Gelin! önce kendimizi keşfederek yaşamda yeni bir sayfa
açalım belki daha mutlu ve güçlü olmak belki buralarda bir yerde saklıdır
Ne dersiniz?
Saygılarımla
Ali İsmet KOÇAK -Yalın Gelişim
